Roman Wajnikonis

Roman Alfons Wajnikonis urodził się 2 sierpnia 1888 roku w Augustowie. W 1891 roku przeniósł się z rodzicami do Łodzi, z którą związał dalsze życie. Po nauce w Łodzi i Piotrkowie studiował prawo w Kijowie. W 1913 roku uzyskał uprawnienia do samodzielnego wykonywania zawodu adwokata. Po wybuchu I wojny światowej został ewakuowany do Rosji, a w 1916 roku rozpoczął służbę wojskową. Ukończył kurs oficerski i służył w artylerii. Uczestniczył w działaniach wojennych na Wołyniu, gdzie został ranny. Otrzymał order św. Anny IV klasy oraz order św. Stanisława III stopnia z mieczami.

Po powrocie do Polski pracował jako podprokurator i sędzia śledczy sądu wojskowego, a następnie wznowił praktykę adwokacką w Łodzi. Do 1923 roku uzyskał stopień kapitana. Fotografował wydarzenia wojskowe i podróże po Europie, a jego zdjęcia dokumentowały także polskie miasta. W 1939 roku został powołany do służby, po czym dostał się do niewoli niemieckiej; przebywał w kilku oflagach i stalagach. Był mężem Jadwigi Joanny Konstancji Kerpert i ojcem dwóch synów. Zmarł 19 maja 1952 roku w Łodzi i został pochowany na tamtejszym Starym Cmentarzu.

Na podstawie artykułu „Roman Wajnikonis” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.